Zanim zaczniesz – ważna informacja
Cyfrowa adaptacja kwestionariusza PHQ-9 (Patient Health Questionnaire-9). To narzędzie służące do wstępnej oceny nasilenia objawów depresyjnych w ciągu ostatnich dwóch tygodni.
Test nie zastępuje diagnozy, a diagnoza wymaga pogłębionej oceny klinicznej przeprowadzonej przez specjalistę (psycholog/psychiatra), z uwzględnieniem kontekstu życia, zdrowia i funkcjonowania.
Twoja prywatność jest chroniona. Formularz działa jak „kalkulator” w Twojej przeglądarce. Odpowiedzi i wynik nie są nigdzie zapisywane ani przesyłane. Po zamknięciu strony – znikają.
Wynik potraktuj jako wskazówkę. Jeśli będzie podwyższony, a objawy wpływają na codzienne funkcjonowanie (sen, energia, praca, relacje, koncentracja), warto rozważyć konsultację ze specjalistą.
Uwaga bezpieczeństwa: jeśli w pytaniu dotyczącym myśli o śmierci lub zrobieniu sobie krzywdy zaznaczysz coś innego niż „wcale”, formularz wyświetli dodatkowy komunikat. To standardowy element troski o bezpieczeństwo. Nie oznacza automatycznie zagrożenia, ale warto go potraktować poważnie.
Możesz pobrać polską wersję kwestionariusza PHQ-9, wydrukować ją i zaznaczyć odpowiedzi ręcznie.
↓ Pobierz PHQ-9 do druku (PDF)Po wypełnieniu zsumuj punkty przy zaznaczonych odpowiedziach. Wynik PHQ-9 mieści się w zakresie 0–27 punktów.
→ Sprawdź, co oznacza Twój wynikNajczęściej stosuje się następującą orientacyjną interpretację:
Progi 5, 10, 15 i 20 zostały zaproponowane w badaniu walidacyjnym PHQ-9 jako kolejne poziomy nasilenia objawów depresyjnych. Wraz ze wzrostem wyniku częściej obserwowano również pogorszenie codziennego funkcjonowania.
Warto spojrzeć nie tylko na sumę punktów, lecz także na to, które objawy zostały zaznaczone. Dwie osoby z takim samym wynikiem mogą doświadczać zupełnie innych trudności. U jednej dominować może obniżony nastrój i poczucie beznadziejności, u drugiej bezsenność, zmęczenie, problemy z koncentracją lub utrata zainteresowań.
Znaczenie ma również pytanie dotyczące wpływu objawów na pracę, naukę, obowiązki i relacje. Nawet stosunkowo niski wynik może wymagać uwagi, jeżeli objawy wyraźnie utrudniają codzienne życie.
Niezależnie od łącznego wyniku, odpowiedź inna niż „wcale” na pytanie dotyczące myśli o śmierci lub zrobieniu sobie krzywdy powinna zostać potraktowana poważnie i wymaga dalszej oceny bezpieczeństwa przez osobę przygotowaną do oceny ryzyka samobójczego.
Nie. Wysoki wynik wskazuje na znaczne nasilenie objawów, ale sam w sobie nie jest diagnozą depresji.
Rozpoznanie zaburzenia depresyjnego wymaga rozmowy diagnostycznej i uwzględnienia szerszego obrazu funkcjonowania. Psycholog lub lekarz może zapytać między innymi o czas trwania objawów, wcześniejsze epizody, stosowane leki, stan zdrowia, sen, używanie substancji, aktualne obciążenia i sytuację życiową.
Objawy uwzględnione w PHQ-9 mogą pojawiać się także w innych sytuacjach. Zmęczenie, problemy ze snem i koncentracją mogą towarzyszyć między innymi przewlekłemu stresowi, zaburzeniom lękowym, ADHD, żałobie, chorobom somatycznym, działaniom niepożądanym leków lub znacznemu przeciążeniu.
Wynik należy więc traktować jako sygnał do dalszego przyjrzenia się swojemu samopoczuciu, a nie jako etykietę. Kwestionariusze samoopisowe są użyteczne w badaniu przesiewowym i monitorowaniu objawów, ale nie powinny zastępować oceny klinicznej i perspektywy osoby badanej.
Wysoki wynik może być dobrym powodem, aby skonsultować się z psychologiem, psychoterapeutą, psychiatrą lub lekarzem pierwszego kontaktu — szczególnie jeżeli objawy utrzymują się, nasilają albo utrudniają wykonywanie zwykłych codziennych czynności.
Nie zawsze. PHQ-9 pyta o objawy występujące w ciągu ostatnich dwóch tygodni. Jest więc rodzajem zdjęcia wykonanego w określonym momencie, a nie pełnym zapisem historii samopoczucia.
Niski wynik może pojawić się na przykład wtedy, gdy:
Zdarza się również, że człowiek nie odczuwa przede wszystkim smutku, ale zauważa drażliwość, wycofanie, utratę energii, zobojętnienie albo trudność w wykonywaniu najprostszych czynności.
Dlatego warto kierować się nie tylko liczbą punktów, lecz także własnym doświadczeniem. Jeżeli czujesz, że coś wyraźnie się zmieniło, coraz trudniej Ci funkcjonować albo bliscy zauważają pogorszenie — niski wynik testu nie powinien być argumentem przeciwko poszukaniu pomocy.
Przede wszystkim: nie wpadać w panikę, ale też nie ignorować wyniku.
Możesz przez kilka dni obserwować swój sen, poziom energii, nastrój, aktywność i zdolność do wykonywania codziennych obowiązków.
Jeżeli objawy są łagodne, pomocne mogą być regularny rytm dnia, kontakt z innymi ludźmi, ograniczenie alkoholu, stopniowe zwiększanie aktywności i zaplanowanie choć jednej niewielkiej czynności dziennie, która daje poczucie wpływu lub przyjemności.
Konsultację ze specjalistą warto rozważyć szczególnie wtedy, gdy:
BDI-II pozwala bardziej szczegółowo ocenić nasilenie objawów depresyjnych. Badanie wykonywane jest online, a wynik zostaje opracowany i omówiony przez psychologa.
Wynik testu możesz omówić podczas konsultacji psychologicznej. Wspólnie przyjrzymy się objawom, ich możliwym przyczynom i dalszym krokom.